Zodra we de stad inrijden, kijk ik m’n ogen uit. Ik heb nog nooit in m’n leven een stad gezien zonder reclameborden. In plaats daarvan zag ik op iedere hoek van de straat propaganda posters, bronzen standbeelden van de leiders en met mozaïek versierde muren met vrouwelijke gewapende arbeiders. Ik vind het in één woord mindblowing. Omdat ik weet dat ik dit nergens anders in de wereld zal zien. We zijn in 2013 in Cuba geweest waar het toen communistischer was dan nu, maar Noord-Korea spant de kroon. Op straat zie je mannen met zwarte en mosgroene uniformen. Vrouwen lopen allemaal in zwarte kokerrokken met hakken en omhooggestoken kapsels. Outfits die onze oma’s droegen toen zij 25 jaar oud waren.

Geen billboards, geen neonlichten, geen mobiele telefoons, geen kapitalistische reclame. Het voelt alsof we in een tijdmachine zijn gestapt en in de jaren 50 terecht zijn gekomen. Toen we de eerste keer door de straten liepen met de gidsen voelde het bijna onwerkelijk. Alsof iemand elk moment uit de hoek kon springen en zei: “grapje”. Zelfs de ‘moderne’ gebouwen leken op bouwwerken uit de jaren 50/60 waarvan men zei dat het de toekomst zou worden. Zelfs nu ik dit schrijf vind ik het nog moeilijk om te omschrijven wat we precies zagen. Het is één van de meest bijzondere landen die we ooit zagen. Een omgeving die voelt alsof je door de tijd reist en waar je hersenen geprikkeld worden door de bijzondere setting.

 

Een hoop bombarie bij De Mass Games

Als er iets is waar je naartoe MOET  gaan in Pyongyang, dan zijn het De Mass Games. De Mass wat? Iets wat natuurlijk uit Mother Russia komt. De oude grondlegger van het communisme. Mass Games waren vroeger een veelkomend evenement in de communistische wereld. Noord-Korea heeft zich laten inspireren door een boek wat Kim Il Sung in 1930 schreef en kwam in 1961 met hun eerste show genaamd: ‘The era of the workers’ party’. Het is een optreden met 100.000(!) deelnemers die een show opvoeren met een levende achtergrond en compleet gelijklopende dansers en acrobaten. Dit is meteen het grootste stadion ter wereld. Alleen de beste dansers worden geselecteerd om mee te doen. De beste deelnemers komen naar verluid van de Ponbu kleuterschool in Sinuiju. We vielen met de neus in de boter. Toen we werden opgehaald vanaf het vliegveld door de gidsen vertelden ze ons dat er vanavond voorlopig de laatste Mass Game was van het seizoen. We twijfelen geen seconden en willen hier meteen naartoe. Het is een rib uit je lijf, namelijk 100 euro per persoon en dat waren nog de goedkoopste kaarten. Maar geloof me het is de moeite waard! Waar anders ga je dit nog meemaken?

Mass Games Noord-Korea
Stadion Mass Games

Kim Il Sung plein

Toen Floortje Dessing met 3 op Reis naar Noord-Korea ging keek ik m’n ogen uit. Het was mega interessant om haar verhaal te horen toen ze op het Kim Il Sung Plein stond. Nu we er zelf stonden was dit vele malen indrukwekkender, dan Het Plein Van De Hemelse Vrede in Beijing. Toen we hier naartoe liepen met de gidsen zag je de twee grote goedlachse portretten van de leiders. Dit plein voelt het als het epicentrum van het communisme. Overal lagen er stippen verspreid op de grond waar de soldaten moeten staan voor de parades. Deze parades kun je terugzien op YouTube of op het journaal wanneer de beruchte militeren parades worden georganiseerd en wanneer Kim aan heel de wereld zijn kernwapens laat zien.

Uitkijkpunt Pyongyang
Het bekende plein in Pyongyang

War Museum

Als je Noord-Korea zegt, dan is oorlog onlosmakelijk met elkaar verbonden. Het War Museum mocht dan ook echt niet ontbreken. Hier krijg je een rondleiding van een vrouwelijke militair en hoor je waarom het land is opgesplitst in twee landen. Ik vind het hier heel interessant omdat je ‘hun’ kant van het verhaal hoort zonder westerse propaganda.

Overal liggen oorlogsvoertuigen en gekaapte vliegtuigen van de Amerikanen. Er is zelfs een Amerikaans marineschip, dat is veroverd door Noord-Korea. In de verte zie ik een oudere veteraan heen en weer lopen met een uniform vol met medailles. De gids vertelt dat hij één van de militairen was die het schip had veroverd. Tot de dag van vandaag was de generaal bij ‘zijn’ schip. We mogen binnenkijken en het lijkt alsof ik op de set sta van een jaren 60 James Bond film. Het is een leerzame dag en weer een hoogtepunt van onze reis.

Leger Noord-Korea
Noord-Korea hoogste toren
Noord Korea Army museum
Noord-Korea leger

Kumsusan Palace of the sun ​

Nergens zijn we geweest waar politieke leiders zo verheerlijkt worden, op een nogal ziekelijke manier. Tijdens een bezoek deze plek werd dat heel duidelijk. In een megapaleizencomplex waar koninklijke families nog jaloers op zouden worden ligt het mausoleum van de leiders. Vooraf moesten we ons houden aan zoveel regels, dat ik haast bang was dat we het zouden vergeten. We moesten ons netjes kleden – we bezoeken immers de leiders – en moesten door gangen van metaaldetectors en beveiligers dat de gemiddelde douane op een vliegveld kinderspel was. 

Overal waar ik keek zag ik militeren met wapens in hun handen die indringend naar ons keken. Ik voel me voor het eerst niet op mijn gemak. En dat was nog op z’n zachtst gezegd. Ik praatten bijna niet (en dat is een wonder voor mij) en als ik iets zei was het op een fluisterende toon. Dennis is helemaal in z’n nopjes en ook de gidsen huppelde haast door de gangen alsof dit een uitje was naar de dierentuin. Voordat we de rouwkamer inliepen werd er nadrukkelijk aan ons gevraagd om de gidsen na te doen. 

Met nul verwachtingen liepen we een donkere kamer in en daar lag het lichaam van Kim Il Sung in een glazen kist. Zijn lichaam nog helemaal intact alsof hij gisteren was overleden. Voor ons waren er vijf militeren die aan ieders weerzijde van zijn kist buigen. Toen was het onze beurt. Ik keek opzij en volgende de gidsen. We moesten buigen met onze neuzen haast tegen de knieën. En dat maal drie. 

Het bleef hier niet bij, want in de volgende kamer lag Kim Jong-il waar we hetzelfde ritueel opnieuw moesten doen. Het voelde heel ongemakkelijk en vooral raar om zo extreem te buigen voor een persoon, in dit geval een dictator. Het hield hier niet op want we moesten ook de kamer bekijken van Kim Jong-un. Uiteraard was dit al klaar voor als hij kwam te overlijden. Aan beiden weerzijde van de muren zat vol met kunst met huilende mensen. Zowel de Koreanen als mensen uit het westen dat de geliefde leider is overleden. Dit is een mausoleum die we niet snel zullen vergeten.

Mausuleum Noord-Korea

Mansu Hill Grand monument

Als je aan Noord-Korea denkt, dan komen de grote standbeelden van de leiders vast tevoorschijn poppen in je hoofd. Dat klopt helemaal! De leiders worden op z’n zachts gezegd verheerlijkt en op iedere hoek van de straat vind je wel een muurschildering of standbeeld. Deze twee beelden zijn heel bekend en eigenlijk stond het niet op het programma. Het schijnt dat het eigenlijk niet meer bezocht mag worden door toeristen.

Dennis trok z’n stoute schoenen aan en vroeg netjes of we hier naartoe mochten. De gidsen reageerden toch heel enthousiast dat we hier naartoe wilden en dat gingen ze regelen. Ze wisten direct dat we ons huiswerk hadden gedaan. Zodra de auto op de parkeerplaats stond moesten we eerst bloemen kopen om respect te betuigen aan de grote leiders. In eerste instantie wilde ik dit niet doen, maar ik had geen keuze. Bovendien ben je in hun land en moet je aanpassen aan het regels en cultuur. Terwijl we met een bosje bloemen richting de standbeelden liepen viel het mij op dat we niet de enige waren: bosjes met families, echtparen en groepjes kinderen omringden het plein waar de standbeelden stonden. Het leek haast een schooluitje.

De gids vertelde dat men hier komt om trouwfoto’s te maken met de familie en om respect te tonen. Ik vind het bizar dat je als setting twee standbeelden op je trouwfoto hebt in plaats van een cliché trouwfoto met de zee of een bos als achtergrond. We moesten in de rij staan en telkens mocht de volgende groep naar voren komen, de bloemen neerleggen, twee stappen naar achter lopen en een hele diepe buiging maken. Mijn neus raakte zowat mijn knieën aan. Een hele ongemakkelijke en bizarre ervaring.

Dit zal je nooit in Nederland zien. Daarna mochten we ook op de foto (jippie) en toen maakten we natuurlijk onze eerste fout. Automatisch doen we onze armen over elkaar, maar de gids vroeg beleefd of we dat niet wilden doen. Blijkbaar mag je geen liefde tonen met de twee Kimmie’s op de foto.

Noord-Korea Kim Il-Sung Kim Yong Il

De Juche Tower

Wij hebben de Euromast in Rotterdam, maar Noord-Korea heeft de 170 meter hoge Juche Tower. De toren werd gebouwd ter ere van de 70ste verjaardag van Kim Il-Sung. Nu klinkt Juche bijna Duits maar dat is het zeker niet. Juche is een ideologie die is ontstaan in 1955. Het houdt in dat het volk een grote leider moet volgen. Ze moeten hem zien als vaderfiguur. Iets wat de Koreanen ook zeker doen.

Met een oude lift kom je aan de top van het gebouw waar je een schitterend uitzicht hebt over de stad. Helaas is dit één van de weinige plekken waar je niet mag fotograferen of filmen. Dit komt omdat je hoger staat dan de standbeelden van Mansu Hill, dat zou respectloos zijn. Dus dit moet je echt even zelf gaan bekijken.

Noord-Korea rivier Pyongyang

Het is een stad die niet te vergelijken is met ieder andere willekeurige stad in de wereld. Daarom ben ik blij dat we het nu in het echt gezien hebben. Van te voren was ik vooral bang voor het land en wist ik niet wat ik kon gaan verwachten. Achteraf gezien heb ik het als heel interessant ervaren en ben ik heel blij dat ik hier toch naartoe ben gegaan.Voor Dennis was het alles wat hij had voorgesteld, rauw, bijzonder en vooral enorm fotogeniek.

Wil je ook Noord-Korea bezoeken? Dat kan! Het gaat niet iets anders dan normaal maar Red Star Travel kan je hier heel goed bij helpen. De eigenaar is al meerdere malen in het land geweest en zorgt ervoor dat er niets ontbreekt tijdens je reis. Kijk dus zeker eens op zijn pagina!

Deel deze tip met je vrienden

Share on twitter
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on google
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on tumblr

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close