De hoogtepunten van Pyongyang

Het Kim Il Sung plein

Geen billboards, geen neonlichten, geen mobiele telefoons, geen kapitalistische reclame. In plaats daarvan zag ik op iedere hoek van de straat propaganda posters, bronzen standbeelden van de leiders en met mozaïek versierde muren met vrouwelijke gewapende arbeiders. Vrouwen lopen allemaal in zwarte kokerrokken met hakken en omhooggestoken kapsels. Outfits die onze oma’s droegen toen zij 25 jaar oud waren. Ik vind het in één woord mindblowing! We vertellen je de hoogtepunten van Pyongyang.

vlag Noord-Korea Mass Games

De indrukwekkende Mass Games

Als er iets is waar je naartoe MOET gaan in Pyongyang, dan zijn het The Mass Games. The Mass wat? Iets wat natuurlijk uit Mother Russia komt. De oude grondlegger van het communisme. Mass Games waren vroeger events in de communistische wereld. Noord-Korea heeft zich laten inspireren door een boek wat Kim Il Sung in 1930 schreef en kwam in 1961 met hun eerste show genaamd: ‘The era of the workers’ party’. Het is een optreden met 100.000(!) deelnemers die een show opvoeren met een levende achtergrond en compleet gelijklopende dansers en acrobaten. Dit is meteen het grootste stadion ter wereld. Alleen de beste dansers worden geselecteerd om mee te doen. De beste deelnemers komen naar verluid van de Ponbu kleuterschool in Sinuiju.

Mass Games grote leider

We vielen met de neus in de boter. Toen we werden opgehaald vanaf het vliegveld door de gidsen vertelden ze ons dat er vanavond voorlopig de laatste Mass Game was van het seizoen. We twijfelen geen seconden en willen hier meteen naartoe. Het is een rib uit je lijf, namelijk 100 euro per persoon en dat waren nog de goedkoopste kaarten. Maar geloof me, het is zeker één van de hoogtepunten van Pyongyang! Waar anders ga je dit nog meemaken?

Het Kim Il Sung plein
Het Kim Il Sung plein Dennis

Het Kim Il Sung plein

Toen Floortje Dessing met 3 op Reis naar Noord-Korea ging, keek ik m’n ogen uit. Het was mega interessant om haar verhaal te horen, toen ze op het Kim Il Sung Plein stond. Nu we er zelf stonden was dit vele malen indrukwekkender, dan Het Plein Van De Hemelse Vrede in Beijing. Toen we hier naartoe liepen met de gidsen, zag je de twee grote goedlachse portretten van de leiders. Dit plein voelt het als het epicentrum van het communisme. Overal lagen er stippen verspreid op de grond, waar de soldaten moeten staan voor de parades. Deze parades kun je terugzien op YouTube of op het journaal wanneer de beruchte militeren parades worden georganiseerd. En wanneer Kim aan heel de wereld zijn kernwapens laat zien.

War Museum Noord-Korea
Leger Noord-Korea

Het War Museum is zeker één van de hoogtepunten van Pyonyang

Als je Noord-Korea zegt, dan is oorlog onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een bezoek aan het War Museum mag niet ontbreken. Hier krijg je een rondleiding van een vrouwelijke militair en hoor je waarom het land is opgesplitst in twee landen. Ik vind het hier heel interessant omdat je ‘hun’ kant van het verhaal hoort zonder westerse propaganda.

 

Overal liggen oorlogsvoertuigen en gekaapte vliegtuigen van de Amerikanen. Er is zelfs een Amerikaans marineschip, dat is veroverd door Noord-Korea. In de verte zie ik een oudere veteraan heen en weer lopen met een uniform vol met medailles. De gids vertelt dat hij één van de militairen was die het schip had veroverd. Tot de dag van vandaag was de generaal bij ‘zijn’ schip. We mogen binnenkijken en het lijkt alsof ik op de set sta van een jaren 60 James Bond film. Het is een leerzame dag en weer een hoogtepunt van onze reis.

Kumsusan Palace of the sun

Kumsusan Palace of the sun

Nergens zijn we geweest waar politieke leiders zo verheerlijkt worden, op een nogal ziekelijke manier. Tijdens een bezoek deze plek werd dat heel duidelijk. In een megapaleizencomplex waar koninklijke families nog jaloers op zouden worden, ligt het mausoleum van de leiders. Vooraf moesten we ons houden aan zoveel regels, dat ik haast bang was dat we het zouden vergeten. We moesten ons netjes kleden – we bezoeken immers de leiders – en moesten door gangen van metaaldetectors en beveiligers, dat de gemiddelde douane op een vliegveld kinderspel was. 

 

Overal waar ik keek zag ik militeren met wapens in hun handen die indringend naar ons keken. Ik voel me voor het eerst niet op mijn gemak. En dat was nog op z’n zachtst gezegd. Ik praatten bijna niet (en dat is een wonder voor mij) en als ik iets zei was het op een fluisterende toon. Dennis is helemaal in z’n nopjes en ook de gidsen huppelde haast door de gangen alsof dit een uitje was naar de dierentuin. Voordat we de rouwkamer inliepen werd er nadrukkelijk aan ons gevraagd om de gidsen na te doen.

Kumsusan Palace of the sun
Buichen tot je een ons weegt

Met nul verwachtingen liepen we een donkere kamer in en daar lag het lichaam van Kim Il Sung in een glazen kist. Zijn lichaam nog helemaal intact alsof hij gisteren was overleden. Voor ons waren er vijf militeren, die aan ieders weerzijde van zijn kist buigen. Toen was het onze beurt. Ik keek opzij en volgende de gidsen. We moesten buigen met onze neuzen haast tegen de knieën. En dat maal drie. 

Toch bleef het hier niet bij, want in de volgende kamer lag Kim Jong-il waar we hetzelfde ritueel opnieuw moesten doen. Het voelde heel ongemakkelijk en vooral raar om zo extreem te buigen voor een persoon, in dit geval een dictator. Hier hield het niet op, want we moesten ook de kamer bekijken van Kim Jong-un. Uiteraard was dit al klaar voor als hij kwam te overlijden. Aan beiden weerzijde van de muren zat vol met kunst met huilende mensen. Zowel de Koreanen als mensen uit het westen, dat de geliefde leider is overleden. Hoewel luguber, dit mausoleum is zeker één van de hoogtepunten van Pyongyang.

Mansu Hill Grand monument

Mansu Hill Grand monument

Wie aan Noord-Korea denkt, denkt aan de grote standbeelden van de leiders. Dat klopt helemaal! De leiders worden op z’n zachts gezegd verheerlijkt en op iedere hoek van de straat vind je wel een muurschildering of standbeeld. Deze twee beelden zijn heel bekend en eigenlijk stond het niet op het programma. Het schijnt dat het eigenlijk niet meer bezocht mag worden door toeristen.

Mansu Hill Grand monument

Dennis trok z’n stoute schoenen aan en vroeg netjes of we hier naartoe mochten. De gidsen reageerden toch heel enthousiast, dat we hier naartoe wilden. Ze gingen het voor ons regelen! Ze wisten direct dat we ons huiswerk hadden gedaan. Zodra de auto op de parkeerplaats stond moesten we eerst bloemen kopen om respect te betuigen aan de grote leiders. In eerste instantie wilde ik dit niet doen, maar ik had geen keuze. Bovendien ben je in hun land en moet je aanpassen aan het regels en cultuur. Terwijl we met een bosje bloemen richting de standbeelden liepen, viel het mij op dat we niet de enige waren: bosjes met families, echtparen en groepjes kinderen omringden het plein waar de standbeelden stonden. Het leek haast een schooluitje.

Rita en Dennis bij Mansu Hill Grand monument
Foutje bedankt!

De gids vertelde dat men hier komt om trouwfoto’s te maken met de familie en om respect te tonen. Ik vind het bizar dat je als setting twee standbeelden op je trouwfoto hebt in plaats van een cliché trouwfoto met de zee of een bos als achtergrond. We moesten in de rij staan en telkens mocht de volgende groep naar voren komen, de bloemen neerleggen, twee stappen naar achter lopen en een hele diepe buiging maken. Mijn neus raakte zowat mijn knieën aan. Een hele ongemakkelijke en bizarre ervaring.

 

Dit zal je nooit in Nederland zien. Daarna mochten we ook op de foto (jippie) en toen maakten we natuurlijk onze eerste fout. Automatisch doen we onze armen over elkaar, maar de gids vroeg beleefd of we dat niet wilden doen. Blijkbaar mag je geen liefde tonen met de twee Kimmie’s op de foto.

Juche Tower

De Juche Tower

Noord-Korea heeft de 170 meter hoge Juche Tower. De toren werd gebouwd ter ere van de 70ste verjaardag van Kim Il-Sung. Nu klinkt Juche bijna Duits maar dat is het zeker niet. Juche is een ideologie die is ontstaan in 1955. Het houdt in dat het volk een grote leider moet volgen. Ze moeten hem zien als vaderfiguur. Iets wat de Koreanen ook zeker doen.

 

Met een oude lift kom je aan de top van het gebouw waar je een schitterend uitzicht hebt over de stad. Helaas is dit één van de weinige plekken waar je niet mag fotograferen of filmen. Dit komt omdat je hoger staat dan de standbeelden van Mansu Hill, dat zou respectloos zijn. Dus dit moet je echt even zelf gaan bekijken.

Arc van Korea

We hopen dat je wat hebt aan de hoogtepunten van Pyonyang! Wie weet ben je stiekem ook wel heel enthousiast geraakt over deze stad. Het is een stad die niet te vergelijken is met ieder andere willekeurige stad in de wereld. Daarom ben ik blij dat we het nu in het echt gezien hebben. Van tevoren was ik vooral bang voor het land en wist ik niet wat ik kon gaan verwachten. Achteraf gezien heb ik het als heel interessant ervaren en ben ik heel blij dat ik hier toch naartoe ben gegaan. Voor Dennis was het alles wat hij had voorgesteld: rauw, bijzonder en vooral enorm fotogeniek.

Wil je weten hoe je een visum regelt? Lees dan ook ons artikel reizen naar gesloten Noord-Korea.

Kijk ook onze vlog van Noord Korea

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
wie zijn wij

Dennis & Rita

BACK ON THE ROAD

Eindelijk mogen we weer! Na 6 maanden reizen dwars door Azië en Oceanië moesten we de reis helaas onderbreken. Maar we beloofden elkaar om de wereldreis te hervatten, zodra het weer mogelijk was. Goed nieuws! Want sinds 1 augustus zijn we begonnen aan onze wereldreis 2.0. 

Gerelateerd

logo fulltime travels

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat de website zo goed mogelijk draait.