Varen over de Mekong Delta een aanrader?

Over de Mekong Delta varen staat bij veel mensen op de bucketlist. Nu wilde Rita al heel lang naar Angkor Wat (ik was er al is geweest). Ik vond dit ook zeker geen probleem, maar dan wil ik deze keer graag iets meer van het land zien. Vandaar dat we hebben gekozen voor deze tocht: per boot over de Mekong Delta naar Cambodja.

 
Mekon-2

Hazzle op de rivier

Onze gids staat ons bij de boot op te wachten. Een privéboot met twee lekkere tuinstoelen waardoor we vanuit onze troon het leven op de Mekong kunnen gaan aanschouwen.

 

Helaas was dit niet helemaal het geval. We zijn nog geen tien minuten onderweg en stoppen bij een theezaakje waar we door onze gids worden opgedrongen van alles te kopen. Nu zijn wij wat gewend op reis dus laten ons zeker niet gek maken.

De boot vaart weer verder, maar weer stoppen we na vijf minuten. Dit keer bij een honingmaker. Het ritueel van “koop nou wat” door onze gids gaat weer veelvuldig door.  Wat vooral opvalt is dat de gids nog niets heeft verteld maar zelf wel volop aan het shoppen is. Het voelt eerder of je met je hebzuchtige nicht die je eigenlijk al niet aardig vindt, aan het winkelen bent i.p.v. een tour door een prachtig natuurgebied.

Het prachtige natuurgebied valt eigenlijk ook erg tegen. Dit komt zeker niet door de omgeving, maar door de plastiksoep waar je non-stop doorheen vaart. Wat enorm zonde, het doet echt een beetje pijn om een plek als dit zo te zien verpesten.
Ik vraag me hardop af, of het misschien niet beter is om dit soort trips af te schaffen. Toeristen zijn niet blij om dit te zien en de natuur gaat hier helemaal kapot.

Na vijf toeristraps komen we aan bij een klein eilandje middenin de rivier. Het is tijd om te eten. Zodra de gamba’s worden geserveerd gaat de karaoke bij twee tafels verder aan. Een groep Koreanen hebben een draagbare box bij zich met microfoon. Op de ondertitel van de telefoon zingen ze mee met de oorverdovende muziek. Hilarisch om te zien dat zelfs op plekken als dit, de karaoke set onderdeel is van de bagage.

Na het concert en gamba’s later waren we wel klaar. De gids zeker nog niet. Ze had al  een vissenkop, soep, rijst en gamba’s op. Maar trok onze leftovers gretig van ons bord. Heerlijk die cultuurverschillen.

Gelukkig is het weer tijd om de boot op te gaan. De gids verteld ons dat we nu 2 uur gaan varen richting het hotel in Can tho. Heerlijk even genieten, voor je uit staren en zien dat mensen een bad nemen in de rivier, hun waren verkopen en vissen vangen in de Mekong.

Chinees Can Tho

Can Tho is een visserstadje dat geheel is overgenomen door Chinezen. Iets wat je steeds meer ziet in Zuidoost-Azië. De voertaal is hier nog net geen Chinees. De stad staat vooral bekend om zijn floating market.

Dit staat dan ook direct deze morgen op het programma. De gids verteld ons dat de markt helaas niet meer wordt gebruikt door de locals. Resultaat: vier boten die varen om toeristen op te lichten. Zes euro voor een stukje ananas is wel wat aan de prijs toch?

We meren aan en bezoeken de normale markt van Can Tho.
Hier zien we hoe rijstvellen en noedels worden gemaakt. Dit zijn de vellen die om je heerlijke Vietnamese loempia zitten. Iets waar we helemaal verliefd op zijn geworden op reis. We kopen gelijk wat pakjes zodat we thuis kunnen oefenen.

De markt is groot en lopen verder door richting het stukje waar de dieren tentoon worden gesteld. Hier zien we iets heel bizars. Gevilde kikkers waar de koppen van zijn afgehakt. Wow, dit heb ik echt nog niet eerder gezien. Ze springen ook gewoon nog in het rond. Het gezegde “als een kop zonder kop” heeft bij ons een hele nieuwe betekenis gekregen. Om dit soort dingen vind ik markten in het buitenland super interessant. Je wordt hier echt geprikkeld.

Mekon-10
Mekon-5

De beste beslissing

Het is tijd voor de fietstocht. Nu had ik van bekenden gehoord dat dit echt helemaal niets is. Meer bezigheidstherapie voor je naar het volgende hotel wordt gebracht. Dus vertel ik de gids dat we direct naar het hotel willen, ook omdat we nog een inspectie moesten doen.

Duidelijk de beste beslissing van de tour. Bij aankomst worden we direct geüpgrade en krijgen we een flesje wijn van het huis. Met nog de hele middag te gaan weet ik wel wat wij gaan doen: zwemmen en relaxen. Want het hotel heeft een heerlijk zwembad dat uitkijkt over de rivier.

Gedoe aan de grens

De wekker gaat om zeven uur en staan een uur later keurig klaar om de boot te pakken naar Cambodja. We worden begroet door een nogal chagrijnige schipper die snauwt waar we moeten zitten. Iemand is duidelijk met het verkeerde been uit bed gestapt. Het is een flinke boot en telt zeker 100 toeristen aan board. Na een uur varen worden we verzocht onze paspoorten in te leveren bij de schipper en aan wal te gaan. Hier wachten we twee uur waarna we onze paspoorten (incl. stempel Vietnam) terugkrijgen. Wat gaan we dit land missen.

Tijd voor een nieuw avontuur, die begint dan ook direct!
Na zo’n tien minuten varen komen we aan op een eilandje aan de kant van Cambodja. Dit moet de douane zijn. We stappen uit en de chagrijnige schipper snauwt dat we 50 dollar klaar moeten hebben. Nu wist ik dat we 50 dollar moeten betalen, maar mij is verteld dat je kan betalen met creditcard.

Nou, dat kan toch even niet. Omdat het weekend is?!?

We blijken niet de enige met dit probleem. Veel mensen staan vertwijfeld om zich heen te kijken. Mensen die wel 50 dollar hebben maar met een minikreukel in het geld, moeten zorgen voor een nieuw briefje. Ik loop op de “vriendelijke” schipper af om te vragen hoe we dit kunnen oplossen. Het enige woord wat eruit komt bij hem is “borrow”.

Ik vraag hem bij wie ik dit dan even één, twee, drie moet lenen? Zijn antwoord is weer even kort en bondig: tourists.

Uhm oké, bijzonder. Na twee mensen gevraagd te hebben of we wat geld kunnen lenen voor het visum, zei een vriendelijke Amerikaan dat dit wel kon. Hij zou het zelf ook fijn vinden als mensen hem zouden helpen. Gelukkig, zijn er nog aardige mensen in de wereld.
Maar klein voel je je wel.  Ik heb nog nooit voor geld hoeven bedelen. Bij aankomst in Phnom Penh hebben we hem direct bij een ATM betaald en nogmaals vriendelijk bedankt!

Ik weet ook dat ik hiervan geleerd heb. Neem altijd cash mee voor noodgevallen, je weet nooit waar het goed voor is. Want dit wil ik nooit meer.

Deel deze tip met je vrienden

Share on twitter
Share on facebook
Share on whatsapp
Share on google
Share on pinterest
Share on linkedin
Share on tumblr
×
×

Winkelmand

By continuing to use the site, you agree to the use of cookies. more information

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close